اين چنينم من

2010-10-29T02:57:00.000+03:30

دل نوشته ها و روزنگاری ها ماند برای یک جای محرمانه.
عمومی هایم را اینجا بخوانید:

صفحه ی بیست و پنجم

2010-09-14T23:50:00.000+04:30

این چنینم من

یک روزی می‌آید در زندگی که آدم به اینجا می‌رسد. نه قهر است، نه ناز، نه هیچ چیز دیگر، فقط تصمیم است.

آدم‌های زیادی را در زندگیمان می‌شناسیم؛ از دوست و آشنا و فامیل. آدم‌هایی هم هستند که قبلا می‌شناختیم و امروز دیگر رابطه‌ای نداریم باهاشان. خیلی ساده زخمی زده‌اند و گذاشته شده‌اند کنار، زخمی زده‌ایم و گذاشته شده ایم کنار.

4سال است که وبلاگ می نویسم-گیرم نه اینجا- خیلی چیزها می‌تواند عوض شده باشد. آدم مدام در حال تغییر است. قرار نیست بند باشد به گذشته‌اش. قرار نیست آدم‌های گذشته از پنجره‌ای زندگی‌اش را تماشا کنند. حسی در من است که اینجا را دیگر خانه خودش نمی‌داند و دیگر هیچ دلیلی ندارد برای اینجا نوشتن. گاهی به همین سادگی عمر یک چیزی سر می‌آید.

راستی یادم باشد اسم اینجا را عزیزترین آدم زندگی ام پیشنهاد داده بود شاید برای جای بعدی هم از او کمک خواستم...شاید.

دوستان ِ امروزم را... دوستان ِ همین لحظه را... دوستان ِ خوب ِ حال را شاید وقتی دیگر به جایی دیگر دعوت کردم.

2010-08-21T23:45:00.002+04:30

احتمال خیلی زیادی می ره که من تا مدت زیادی اینجا چیزی ننویسم.

2010-08-14T16:23:00.003+04:30

مي توني احساس دختر بچه اي رو که قاشق بستني ليوانيش افتاده تو جوب 5 متري خيابون وليعصر رو بفهمي وقتي مامانش داره مي دوئه تا به اتوبوس برسه؟ نه دیگه نمی تونی، نمی فهمی!

2010-08-05T19:21:00.002+04:30

هی فلانی

دل به غم مسپار/ نومیدی بران از خویش / دور دار از جان خود تشویش

تو درختی، ناامیدی آتش قهار / با شتاب و بی‌امان گستر / هان مشو تسلیم نومیدی / که نماند از وجودت غیر خاکستر

جای شکرش باز هم باقی است

تو هنوز این‌جا مرا داری / من تو را دارم

ما هنوز این‌جا شناساییم / که چه هستیم و که هستیم و کجا هستیم / و چرا هستیم

این اصلی‌ترین اصل است:

و چرا هستیم

پ.ن: این شعر را "اخوان ثالث" در زندان قصر گفته به گمانم. ایرادی اگر دارد از ته و توی حافظه‌ام کشیدم‌اش بیرون. آن روزها که به تکرار به حافظه سپردم نمی‌دانستم روزی این‌همه به کارم می‌آید.

2010-07-13T15:15:00.000+04:30

ديدی يه وقتايی آدم می‌ترسه واسه يکی آف‌ بذاره نکنه از بخت بد طرف آن‌ باشه؟!
درست مثه وقتايی که داری رو انسرينگ طرف پيغام می‌داری و خدا خدا می‌کنی يه هو وسط کار گوشيو بر نداره!

زندگی واژگونه‌یی شده خلاصه!

2010-06-16T16:43:00.001+04:30

امروز دوستی داشت تعریف می کرد از کسانی که او را عاشق بودند و کلن اینکه چقدر عاشق سینه چاک زیاد داشته و دارد، حالا من دارم فکر می کنم به اینکه من هیچ وقت عاشق سینه چاک نداشتم یا حتی یک عاشق غیر سینه چاک معمولی. خودم دوست داشتم شاعری، نویسنده یی ، چیزی باشد که بشوم منبع الهامش یا حتی کارمند ناچیز اداره یی که سر برج برایم پیرهنی بخرد و منتظر شود که بپوشم و برایش چرخ بزنم یا وقت فین فین سرماخوردگی یک کاسه سوپ دستم بدهد و برایم شلغم بپزد.

به هر حال من هم هیچ وقت شلغم دوست نداشته ام .

2010-06-08T21:05:00.000+04:30

حالم خوب است، می خواهم حرف بزنم، حرف هم دارم، ولی نمی زنم. این دیگر چه مرض جدیدی ست؟

2010-05-23T12:16:00.002+04:30

تعداد تکرار که زیاد شود ، درصد خطا بالا می رود : متاسفنه خدا هم به خرهای زیادی شاخ داده است .

2010-05-16T20:59:00.001+04:30

دلم می خواد اینجا بنویسم "خسته م" بعد همتون بیاین کامنت بزارین که منم همین طور، یعنی می خوام بدونم فقط من نیستم که خسته م، هممون هستیم...هممون.

2010-05-09T02:10:00.002+04:30

ماي بلوبري نايتز فیلم محشری نیست، _ شايد به قول سي كارد افتضاح هم باشد_ صرفن فیلمی‌ست که بتوانی بنشینی پایش چند تا دیالوگ بشنوی که دوست‌شان داشه باشی. بتوانی تنهایی آدم‌ها را از تویش بخوانی و باورت بشود هر آن‌که بسته‌‌تر کند خود و روحش را، سریع‌تر پس‌زده می‌شود.

How do you say goodbye to someone you cant imagine living without? I didnt say goodbye .I didnt say anything. I just walked away

Jeremy: A few years ago, I had a dream. It began in the summer and was over by the following spring. In between, there were as many unhappy Nights as there were happy days. Most of them took place in this café. And then one night, a door slammed and the dream was over.

Elizabeth: It took me nearly a year to get here. It wasnt so hard to cross that street after all, it all depends on whose waiting for you on the other

2010-05-05T03:30:00.000+04:30

اگر نمی توانم همیشه مالِ تو باشم

اجازه بده گاهی زمانی از آنِ تو باشم

و اگر نمی توانم گاهی زمانی از آنِ تو باشم

بگذار هر وقت که تو می گویی کنارِ تو باشم

اگر نمی توانم دوست خوب و پاکِ تو باشم

اجاز بده دوست پست و کثیفِ تو باشم

اگر نمی توانم عشق راستینِ تو باشم

بگذار باعث سرگرمیِ تو باشم

اما مرا این گونه ترک نکن

بگذار در زندگی تو، دستِ کم چیزی باشم

شل سیلوراستاین

2010-04-24T15:25:00.001+04:30

تو مپندار که خاموشی ِ من ، هست برهان فراموشی من

یک روزی هم برای نوه های مان تعریف می کنیم که "بله، یک روزی که جمعه بود و ما خیلی خوشحال و خرم بودیم و قبلش یک ماه فعالیت انتخاباتی کرده بودیم و سبز به همه جای مان بسته بودیم و ریخته بودیم توی خیابان و تظاهرات مدنی کرده بودیم و فکر می کردیم که ایران به ناگهان سوییس شده و الان انتخابات برگزار می شود و رییس جمهورمان را انتخاب می کنیم و به به دموکراسی و اینا...، خیلی شیک توی روز روشن، تلفن های مان را قطع کردند، رای های مان را وارونه کردند به اسم خودشان و با خوشحالی و خندانی توی صدا و سیمای شان اعلام کردند، رییس جمهور منتخب مان و پیام تبریک فرستادند و گل و بلبل نشانمان دادند و وطنم وطنم خواندند و مرز پرگهر دکلمه کردند و حماسه نامیدندش و کلن هر کسی که خوششان نیامد را بازداشت کردند، شهرمان و آدم هایمان را به آتش و خون و گلوله کشیدند و ما بهت زده به تمام این ها نگاه می کردیم و آن روز بود که ما فهمیدیم کودتا که می گویند یعنی چی و چگونه می شود آن را در روز روشن با اعتماد به نفس کامل کرد."

2010-04-20T10:23:00.002+04:30

فلسفه ی تمام این موذی گری ِ شب های بهاری در این است که شما باید وقت سوز و گداز بادهای سردش در آغوش کسی گوله(گلوله؟) باشید، وگرنه این پتوهای بهاره اصلن جواب نمی دهند و صبح از سردی شانه هایتان بیدار می شوید.

بعد نوشت: اردیبهشـت آمده
دیر یا زود من هم
در خیابان ولی‌عصر
عاشـق می‌شوم

سارا محمدی اردهالی

2010-04-17T12:39:00.002+04:30

فقط دشمن ها هستند که همیشه حرف هم را بی هیچ کم و کاستی می فهمند. اغلب هم لبخندی چاشنی گفت و گویشان است. دوستی همیشه با سوء تفاهم همراه است، عشق خیلی بیشتر.

نیمه غایب - حسین سناپور

9

2010-04-11T17:54:00.000+04:30

این مخالفین غیر سنتی صیغه رو درک نمی‌کنم. طرف همه شیوه زندگی شما رو قبول کرده، حالا دوست داره یک رسمی رو هم که بهش اعتقاد داره به جا بیاره. مشکل شما چیه باهاش که اینجوری به طرف حمله می‌کنید؟ در همین حده تساهل و تسامح‌‌تون؟ مثلن راه کار شما چیه برای یک جوونی که اعتقادات مذهبی داره، رابطه غیر شرعی رو درست نمی‌دونه، ازدواج هم نمی‌تونه یا دوست نداره بکنه؟

2010-04-07T11:33:00.000+04:30

می‌شود این‌جا بنویسم دلم گرفته. بعد تو بگویی روزِ جشن من ِ ما شده ي عزیزي؟ بعد من بگویم همیشه وقت ازدواج عزیزی دلم می‌گیرد از آن قدم بلندی که فاصله گرفته از من. همان قدم بلند که من نتوانستم – و گمان نمي كنم توانايي‌اش را داشته باشم اصلن- بردارم از "دوست داشتن" به "یگانگی". بعد تو بگویی تمامش کن دختر. دلتنگی‌ات را نگه دار برای خودت. بردار این‌جا بنویس که چه شادی به شادی دلش.

2010-04-05T00:45:00.000+04:30

اي كاش
اي كاش
اي كاش
قضاوتي
قضاوتي
قضاوتي
در كار
در كار
در كار
نبـــــــــــــــــــود

نامجو

6

2010-03-31T02:15:00.004+04:30

در باب ِ تقديس ِ بي سبب ِ تَن

دير زماني قبل همه جا، -حتي همين حالا در بعضي جاها- "تن" حريم مقدسي بود با ارزش و اهميت بي سبب و بي مناسبتي كه بدان نهاده شده بود. تن با ارزش ترين دارايي ِ هر كس تصور مي شد،‌ آخرين جايي كه ممكن بود "غريبه" (غريبه اي كه مي رفت تا آشنا شود) بتواند فتح كند و قدم به آن بگذارد، مي شود گفت تن آخرين قدمي بود كه در راه نزديك شدن دو انسان مي شد برداشت. قدم‌هاي الفت و دوستي را بايد اهسته و شمرده بر مي داشتي تا در آخرين قدم به خط پايان برسي و به عنوان جايزه يا مهر تاييدي بر رسيدن به خط پايان، روباني را قيچي كني و به آن جايگاه برسي و جام را با دو دستت بالا ببري، فرقي نمي كرد آدم‌ها كه باشند و چگونه باشند و چقدر با هم متفاوت، به هر حال قيمتي ترين داشته اي كه مي توانستند به ديگري تقديم بكنند همان تني بود كه هر كسي مي داشت.

حالا اما بعضي جاها اين سير بر عكس شده تن مي تواند اولين حريمي باشد كه گشوده مي شود مي تواند اولين سنگري باشد كه غريبه اي را به آن راه مي دهي، حالا حتا يكي شدن تن ها آن گام هاي آهسته و محتاط را نمي خواهد براي صميميت ، حالا نگاهي و جرقه اي و انگيزه اي كافي ست كه دو تن بتوانند، در همان مرز جسميت محض، لذت را با هم شريك شوند، شايد بي آنكه حتي حرفي بزنند و قدمي از آن مرزي كه گفتم فراتر روند، حالا تو ممكن است با هر كسي كه بخواهي وارد زند گي ات كني تنت را شريك شوي ولي روحت را نه، روحت را نمي آوري مثل يك كالاي مستعمل دم دست! مي گذاري پله پله و نفس به نفس. حالا زماني ست كه دوستي به من مي گويد آن قدر closed ام که غیر از س/ک.س رابطه ی جدیدی را با کسی نمی توانم تصور كنم.

من این روند جدید را دوست تر دارم كه تن آدم ها جايزه اي روبان زده نباشد، كه اين تمركز بيهوده از تن برداشته شود، كه آن قدر بالا نگذارندش كه حواس آدم ها تا آن‌جا متمركزش شود كه جز آن چيز ديگري را نبينند، من اين را بيشتر مي پسندم كه ملاحظه ها و تعارف هاي الكي برداشته شودو تن ها اگر هم را بخواهند بتوانند بدون دروغ و تظاهر به نزديكي به هم ساييده شوند، كه ديگر كسي محض تصرف تني نقش عاشق دل‌خسته را بازي نكند. من فكر مي كنم اين‌طور بهتر است كه تن همان باشد كه هست، ارزش بيهوده اي بيشتر از آنچه دارد بر آن نگذاريم كه بدانيم و بفهميم كه ارزش نهايي انسان‌ها، آن والاترين و دست نيافتني ترين حريم‌شان،‌ نه تني كه هر كسي دارد، بلكه روحي ست كه در هر انساني با ديگري تفاوت دارد، من باور دارم اين خرد شدن حريم بيهوده ي تن كمك ‌مان مي كند كه چشم هاي‌مان بالاخره از نوك انگشت بالاتر رود و آن ماهي را كه در اوج نشان مي دهيم ببيند.

5

2010-03-18T01:18:00.001+03:30

به سال يك هزار و سيصد و هشتاد و هشت خورشيدي ...

من به ذرث قاطع(؟)-اينم از اون كلماته كه همه دوست دارن ازش استفداده كنن و هيشكي ام ديكته شو نمي دونه ها- اعلام مي كنم كه امسال بدترين و نفرت انگيز ترين سال عمر من بود و رسمن هيچ اتفاق بدي نمونده كه توش نيفتاده باشه. به هر حال گذشت و تموم شد و رفت و خاطره شد.

سال جديد سال ببرِ، سال ِ منِ و ... بگذريم. خيلي دلمو خوش كردم بهش ، خيلي اميد بستم،‌ نمي دونم چرا ولي همش فكر مي كنم اين هشتاد و هشتِ منحوس كه تموم شه يه خبرايي مي شه تو زندگيم بسي عالي. به هر حال يك وقت هايي هم بايد از همان فرمولِ توكل استفاده كرد.

اين هم شعري از قيصر امين پور براي بدرقه ي هشتاد و هشت ِ لعنتي

هر دم دردی، از پی دردی، ای سال!

با این دل ناتوان چه کردی ای سال!

رفتی و گذشتن تو یک عمر گذشت

صد سال سیاه برنگردی ای سال !

پ.ن: با این سوزی که امین‌پور از آن “سال” حرف زده ، عميقن خوشحالم که امسال را ندید!

4

2010-03-16T02:36:00.001+03:30

صِلِوات بفرست حِديث داريم

مي فرماد: هر آدمي در زندگاني به تعداد ِ دخترخاله ها، دختر عموها، دوستان و بچه هاي دانشكده خبر راه داره واسه رسيدن به خدا. :دی
(بسيار مجرب است)

3

2010-03-08T12:17:00.009+03:30

زن که باشی...

نمی گویم من را با همه ی آنچه هستم ، بخواه . نمی گویم من را با همه ی آنچه هستم ، بپذیر . فقط من را ، تمام ، ببین . "من" را ببین .

و این شعر که دوست می دارمش

ديوث مدرن

طرفدار زن است و «عشق آزاد»

گوشت زن را كيلويی میخرد

به نرخ آزاد

به نرخ روز

به نرخ «بازار»

به تاريخ مصرف هم توجه میكند

ديوث مدرن

سيمون دوبوار میخواند

«جنس دوم» را با جنس تازه عوض میكند

ديوث مدرن

عاشق زن است

برای زن است

برای زن شاعر میشود

برای زن مینويسد

نويسنده میشود

برای زن فيلم بازی میكند

يا تاتر.

برای زن

به نام زن
ديوث مدرن

گاهی... هم پست مدرن میشود

فيلسوف میشود

هايدگر میخواند

صيغه میكند و

او صيغه را پست مدرن میكند

برای زن

به نام زن

ديوث مدرن

پيامبر زن میشود

دست به نریاش میكشد

از هر زنی زنتر میشود

برای زن

به نام زن

ديوث مدرن
عاقبت چيزی هم طلبكار میشود

سخت میكوبد

«بر سر» زنهای عقبمانده

برای زن

هايده ترابی

2

2010-03-06T16:54:00.000+03:30

غم خورَکی که منم

ما به يك پريود خانوادگي ِ همش « اشك مان دم مشك مان » دچار شده ايم كه هيچ خوب نيست . و با جرقه ای کلن همه با هم ( در مواردی دیده شده که پای تلفن حتی) می زنیم زیر گریه که این چه شرایطیه و ما چه بدبختیم و ... یکی مریض و یکی برک آپ کرده و یکی تنها و یکی مشکل دار و یکی افسرده و یکی نگران(سلام بمبو) و ... بعد هم که می آیی برای آقای سی کارد ِ دل گنده ی ریلکس تعریف می کنی و می شنوی که اِ... آره دیگه ... اینجوریه، ما که کاری نمی تونیم بکنیم :ی حالا تو غم خورک* نباش. بعد خُب فکر می کنید چاره ی دیگه می مونه جز اینکه سرتو بکوبی به دیوار؟ نه. اگه می مونه بِگینااااااا.

*غم خورک مثل اینکه یه جور پرنده ست که تا می آد آب بخوره لب چشمه(حالا نه الزامن چشمه) یاد اونایی که نمی تونن آب بخورن می افته و آب نمی خوره و آخرش هم از تشنگی می میره و یه جورایی هیچ فرقی با اسگل نداره. بعله.

1

2010-03-05T14:22:00.003+03:30

منم مخروط سیاه

صیغه ی چندم مضارع و ماضی
پیچیده در چروک پارچه و سکوت
سرنوشت ِ پسند کوچه ها و تورم شکم
رقاص ساز همیشگی ام
تقدیر ِ خانه ی دیوارهای بلند و حفاظ های در هم پیچ
قلبم را در سینی ترخون ها می خشکانم
و پشت چین های چادر کلفت پنجره
هلال تا بدر ماه را
از روی قاعده گی ام تخمین می زنم

ليلي گله داران

2010-03-02T09:59:00.000+03:30

هر که را با خط سبزت سر سودا باشد* ... توقیف می کنند

* پای از این دایره بیرون ننهد تا باشد

2010-03-01T10:54:00.001+03:30

پروگرام ِ سفر را، به قلم ِ سیاه نوشته بود انگار، آن خطاطِ قضا

کمال‌الملک (علی حاتمی)

2010-02-28T09:53:00.004+03:30

Sad but true

من اخیرن متوجه این نکته ی کثیف در خودم شده ام و می آیم اینجا به شما آدم های زندگی ام می گویم که بار گناهم کمتر شود بلکه! آن هم این است که من موقع استعمال فیلم ها و کتاب ها و آهنگ های آدم حسابیانه، یه بخشی، نه بخش خیلی عمده ای البته ، -ولی به هر حال به طرز غم انگیزی نمیشه منکرش بود- یه قسمتی از انگیزه ام اینه که خب به هر حال این پدیده ی آدم حسابیانه ایه و شعور آدمو افزایش می ده بعضن و توو رزومه ی فرهیختگی ِ آدم ثبت می شه و تبدیل می شه به حرف مشترک با چارتا آدم دل پذیر و تازه حتا دیگه اون دیالوگ نفرت انگیز اینو دیدی؟ نــــــه .. اونو خوندی؟ نـــــــــه.. فلانی و میشناسی؟ نه... رو هم نداری. من شرمندم. من متاسفم. من جدن خودمم فک نمی کردم همچین آدم ضایع افتضاح ِ دیگر فریبی باشم. من به همتون حق می دم که با من قطع رابطه کنین.

بعد از وقتی متوجه ِ این انگیزه ی کثیف ریاکارانه در خودم شدم با این که مقدارشم زیاد نیست اصن روم نمی شه دیگه خودمو توو آینه نگاه کنم و خیلی سخت گیرانه تنبیه برای خودم وضع کردم که عبارت است از خودمو بستن به میم مودب پور و تکین حمزه لو ، باشد که تنبیه شوم و از این به بعد ریا نکنم که فعالیت روشنفکرانه همینجوریش چیز ِ نفرت انگیزی هست ، چه برسه به این که ریا هم قاطیش باشه!

2010-02-27T13:49:00.002+03:30

یک چیزهایی مدام می آید توی ذهن من که هیچ خوب نیستند، که وحشتناک و دلهره آورند، که نباید باشند و لی هستند، دلیلش هم از آسمان نیامده البته!

2010-02-21T13:58:00.000+03:30

آدم های اطرافم بسته به روحیه، طرز فکر یا نیازهایشان فقط برای قسمتی از من احترام قائلند، فقط بخشی را دوست دارند باقی را یا نمی خواهند یا نادیده می گیرند و یا انکار می کنند، همین روزها باید همه ام را به حراج بگذارم، همه ی همه ام را... بعد شاید کسی پیدا شد که پایا پای همه اش را داد و همه ام را گرفت...

2010-02-17T16:17:00.001+03:30

پچ پچمه!

آخه کدوم دیوونه ای وسط این همه کار! دلش بقل می خواد و پچ پچ ؟ هان؟

بعد کدوم دیوونه تری میاد اینجا جار می زنه همه بدونن ، بعدشم شونه ها شو می ندازه بالا که یعنی خُب بدونن ؟ وبلاگ واسه شِر کردن همین چیزاست دیگه؟نه؟

2010-02-16T13:24:00.003+03:30

این جمله را کجا خوانده بودم...

بگو چطور بنویسم برو که بخوانی بمان

2010-02-12T02:16:00.002+03:30

حالا بيا كنارم بنشين تا برايت بگويم چه مزخرفم اين روزها...

2010-02-09T13:43:00.000+03:30

چرا مرا كامل نمي كني؟

يا كاملن از من نمي كني؟

"گراناز موسوی"

2010-02-06T14:33:00.000+03:30

خوانندگان عزیز توجه فرمایید...

می دانید ما بچه های عادی نبودیم، کودکیمان در صلح و آرامش و عروسک های باربی و خرس های بزرگ و پشمالو نگذشت، ما در آغوش مادرهایمان کز کردیم گوشه ی زیر زمین وقتی صدای آژیر می آمد، سوغاتی های سفر پدر پوکه ی فشنگ بود و چتر کوچک منور، ما از تلویزیون جنگ می دیدیم خون می دیدیم، از رادیو شنوندگان عزیز توجه فرمایید می شنیدیم و دلمان می لرزید. ترس از خون از کشته شدن از همان روزها در ما مُرد.

نوجوانی مان هم پر بود از سرودهای انقلابی می ایستادیم روبروی صف ها :" قسم به اسم آزادی" می خواندیم، روزنامه دیواری درست می کردیم ، از آزادی حرف می زدیم، از ظلم ماندنی نیست، از حق ، هر بهمن شاه جلوی چشم ما فرو ریخت و مجسمه اش را مردم پایین کشیدند، ما هر بهمن فهمیدیم که می شود شاه با آن همه عظمتش نباشد، یاد گرفتیم می شود توی دهن دولت ها زد، این ها را شما نشان ما دادید، اشتباه کردید انگار ... این است که حالا از تفنگ و باتومتان نمی ترسیم، این است که می آییم در خیابان ها کتک بخوریم و بمیریم و باکمان نیست، این است که خون جاری می شود از گلو و سر و سینه ی دیگران و ما هنوز ادامه می دهیم، می دویم بدون اینکه نفس کم بیاوریم. همین! خواستم بدانید چه شد که این طوری شد.

2010-02-03T01:06:00.001+03:30

از اين روزهايم ...

يك وقتي هم بايد بردارم بنويسم از اين روزهاي خودم كه شده‌ ام آدم ِ به كم‌ترين ها قانع به كوچك‌ترين ها دل‌خوش، آدم ِ ساختن شده ام، آدمِ مدارا كردن، آدم كنار آمدن، هيچ خوب نيست بايد برگردم به "يا همه چيز يا هيچ چيز"!

آدم گاهي هم بايد بتواند بايستد وسط زندگي جيغ بكشد،‌ كولي بازي دربياورد كه من اين را نمي فهمم اين توجيه شدني نيست، اين توجيه ندارد اصلن، خودش را قانع نكند، من فراموش كرده ام اين‌ها را ... كاش يادم بيايد، بايد يادم بيايد.

2010-02-01T13:47:00.000+03:30

نه! دل به دل راه نداره.

2010-01-31T01:56:00.004+03:30

زنگ زده مي گه پنج شنبه مي رم

زندگی اصن با دوستي‌های من لجه. با همين معدود دوست‌های باقی‌مونده. با همين دوستی‌هايی که تو تمام اين سال‌ها با چنگ و دندون و از ميون هزار پستی و بلندی ردشون کرديم تا با ما رسيدن به اين‌جا که هستيم. زندگی اصن با من لجه و يکی يکی آدمامو ازم می‌گيرتشون. هر بار من قد يک آدم تنهاتر می‌شم و هر بار خيال می‌کنم خوب عيب نداره، دنيا که به آخر نرسيده که. اما واقعيتش اينه که دنيای من کم کم داره به آخر می‌رسه. دنيای من روز به روز داره کوچيک‌تر و خالی‌تر می‌شه،بی‌دوست‌تر. يه دوست دوران دبيرستان با يك عالم خاطره ي دبيرستاني يا به قول خودش هاي‌اسكولي هم داره مي ره، مي شه دل‌خوش بود به اينكه تنها نيست و ميره پيش كسي كه دوستش داره!

خودمو دل ‌داري ميدم كه: دنیا شلوغه دیگه، همه آدم‌ها که تو یه شهر جا نمی‌شن، همه که نمی‌تونن یه‌ جا درس بخونن، یه جا کار کنن، یه جا زندگی کنن. مجبورن پخش بشن تو دنیا. این گریه داره؟ می‌شه به خاطر این غصه خورد؟ همون‌قدر احمقانه‌ست که برای دور بودن خورشید گریه کنی. حالا برو دست و روت رو بشور.برمي گرده.

2010-01-29T15:08:00.002+03:30

بالاخره آمد...

همين حالا كه برف مي آيد، قبل از اينكه شال و كلاه كنم بروم قدم بزنم كه حسرتش به دلم نماند،‌ دوست دارم پنجره ي اتاقم را باز كنم باد سرد بيايد بخزد لاي ملافه ها بعد همزمان گلوله شوم بچسبم به شوفاژ، بعد باز گم شوم زير ملافه هاي سرد يك چند ثانيه آن لرزش عميق و لذت بخش را حس كنم، گرم كه شد باز پتو را بزنم كنار كه يخ كنم و همين طور ادامه دهم تا خسته شوم و كِز كنم گوشه ي تخت!

2010-01-28T23:58:00.001+03:30

سیبی که در نگاه تو می چرخد
آدم را وسوسه می کند
بیا از این جهنم فرار کنیم !
اندازه ی همین یکی دو سطر فرصت داریم
از تیررس نگاه این فرشته ها که دور شویم
بهشت که نه
نیمکتی را نشان تو خواهم داد
که مثل یک گناه تازه
وسوسه انگیز است

حافظ موسوي

2010-01-26T15:33:00.006+03:30

تف به ذاتت روزگار، تفففففففففف...به همین غلظت!

2010-01-24T18:26:00.002+03:30

هر/زگي 2

سوار تاكسي مي شوم، سه مرد كه از نوع حرف زدنشان مي توان حدس زد دوست‌اندعقب نشسته اند و گرم گفتگو هستند: دخترهاي امروزي... دوستش مي پرد توي حرفش كه: دختر؟ كاش دختر بودند و سه تايي مي خندند بعد ادامه مي دهد مثل آب خوردن با همه ... حرفش را مي خورد شايد از تنها زنِ توي تاكسي كه روي صندلي جلو نشسته خجالت مي كشد. من پيش خودم فكر مي كنم معامله ي عادلانه ايست ما در جمع هاي مردانه ي امروز مي شويم هر/زه ، مي شويم هر چه شما فكرش را مي كنيد، اما فرزندان اين مادران هر/زه، نسل‌هاي بعد پسراني خواهند شد كه در خلوت صميمي دوستانه شان يا جمع‌هاي مستي شبانه شان از لذت ناب و دونفره ي هم آغوشي‌هاي راستينشان حرف مي زنند نه از تعداد دختراني كه به صرف هورمون در آغوش كشيده اند!

2010-01-23T00:59:00.005+03:30

اين يك فتواست كه من صادر مي كنم

در زندگي مردهايي هستند كه بوسه بايد. بس‌كه بَلدند تو را.

2010-01-22T18:37:00.001+03:30

مرز بين تهران و شمال دقيقن از جايي شروع مي شود كه دلت سيگار مي خواهد

من دلم جاده مي خواد، دلم تونل ‌هاي جاده چالوسو مي خواد، دلم آش مي خواد قبل ِ كندوان، دلم جنگل‌هاي عباس آبادو مي خواد و سورتمه ي نمك آبرود، اصلن من نمك آبرودو توو پاييز و زمستون دوست دارم توو مه، دلم مي خواد بلرزم و قليون بكشم، دلم شومينه مي خواد با هيزمِ واقعي، دلم مسابقه ي پرتاب سنگ مي خواد توو دريا، دلم سيگار كنار آب و توو جنگل مي خواد!

حالا هي شماها نفهمين من چي مي گم!

2010-01-22T03:22:00.000+03:30

جهان پیشینم را انکار می‌کنم،
جهان تازه‌ام را دوست نمی‌دارم،
پس گریزگاه کجاست!
اگر چشمانت سرنوشت من نباشد؟

غاده السمان

2010-01-21T02:10:00.001+03:30

استيصال مي داني يعني چه؟ همان!

2010-01-20T14:19:00.003+03:30

مصيبت نامه

1-آقا من اگر یک درس گرفته‌باشم این چندوقته این بوده که دهن مبارک‌ام رو ببندم و در مورد کسی یا کاری تز ندم چون شرایط تمام تمام تمام ارزش‌ها و هنجارها و تزها و اصول آدم رو می‌تونه بی‌اعتبار کنه! و آقا جون در دنیایی که تا این حد عدم قطعیت داره، دهن رو باز کردن و در مورد چیزی با قطعیت نظر دادن حماقتی است که خداوند به پاداشش شما رو در همون شرایط قرار می‌ده تا همون عکس‌العملی که با قطعیت نظر دادید در موردش رو ،عاجز از انجام هر عمل دیگری، تکرار کنید و به گه خوردن بیفتید که یاد بگیرید دیگه خفه شید لطفن! آقا ما این درس رو از راه سخت‌اش یاد گرفتیم ، شما به ما نگاه کنید و یاد بگیرید که راه آسون‌تریه به خدا!

2- به زن/مرد خود آزار درونتون توجه كه نكنيد هيچ، اگر حرف زد با پشت دست بزنيد توو دهنش كه ديگه ياد بگيره اظهار نظر نكنه!

3- سفر با قطار فقط در صورتي كه يك جمع بگو بخند و خودموني يا دونفره(دوستانه-عاشقانه) باشه خوش مي گذره در غير اين صورت عذابي بيش نيست.

4- من در سفر برگشت ترجيح دادم يك ساعت و 10دقيقه طياره سواري كنم و بي درد سر و خستگي برسم به همين شهر خراب شده ي خودمون تا 12 ساعت تنها بشينم توو قطار و چه مي دونم سفر طولاني و تنهايي رو تجربه كنم و با فنجون قهوه كنار پنجره بشينم و كتاب بخونم و روشن‌فكر بازي دربيارم.

5- زين پس اگر من باز هم از اين افاضات كردم جلوي منو بگيريد، آخه به شما هم مي گن خواننده ي وبلاگ، پس به چه دردي مي خورين آخه (از اين اسمايلي هاي ياهو كه يه چشمش بازه يه چشمش بسته يا همون چشمك)

6-از جاهاي خوبشم بگم: من دستم به ضريح رسيد و واسه همتونم دعا كردم از ته ِ دل.

2010-01-17T01:31:00.002+03:30

قطار مي رود ، تو مي روي ، تمام ايستگاه مي رود ...

فردا مي رم مشهد، با قطار، سفر با قطار هميشه برام جذاب و دوست داشتني بوده، از اون تنهايي ها داره وسط شلوغي، اصلن من اين طولاني بودن راهِ زيارتو دوست دارم، زن ِ سنتي و خودآزار درون ِ من اين رنج ِ سفر ِ زيارتو دوست داره.
موقع برگشتن تنهام، 12 ساعت، بدون اينكه مجبور باشم با كسي همكلام بشم، همراهيش كنم، هواشو داشته باشم و هزار تا چيز ديگه كه آدم وقتي كسي باهاشه بايد رعايت كنه، خودمم و خودم، تجربه ي جالبي بايد باشه!

پ.ن: زحمتتونو كم كنم كه هي مي خواين بگين التماس دعا و ...، چَشم دعا مي كنم براي همتون ولي همش فكر مي كنم اگه به اما رضا بگم خواننده هاي وبلاگم، پيش خودش چه فكري مي كنه؟:دي

2010-01-16T01:41:00.002+03:30

گیرم کلید را در قفل در چرخاندی
دلت باز نخواهد شد

گروس عبدالملکیان

2010-01-14T20:45:00.003+03:30

فايده ي شوهر!

مي گه: شوهر كن عزيزم تا جووني تا بر و رو داري شوهر كن ، فردا پس فردا همچين كه دو تا چروك بيفته پاي چِشات ديگه هيشكي نگاتم نمي كنه، بالاخره بايد يكي روز پيري كوري مونِست باشه، يا نه؟

در حالي كه يه پفك گُنده مي چپونم گوشه ي لُپم با صدايي نه چندان واضح مي گم: من دوست مي خوام واسه پيري كوري، شوهر خوبه باهاش بري مسافرت دنُگتو ندي!

2010-01-10T01:41:00.001+03:30

روزهايي بود كه ...

يادمان بيايد ،‌ روزهايي بود كه موبايل نبود يا حداقل ما نداشتيم، روزهايي بود كه شماره تلفن خانه را مي دادي به آدم‌ها، هيچ خيال نداشتي از خانه بروي بيرون بس‌كه منتظر بودي ، روزهايي كه يك دنيا هيجان را قورت مي دادي و با زنگ اول گوشي را برنمي داشتي مي گذاشتي دوتا شود، خوبيت نداشت به قول آنا سريع با يك زنگ بيفتي روي تلفن، تمام مدت مكالمه نگران بودي كه مبادا بابا تلفن اتاق خواب را بردارد، دلشوره داشتي وقتي قبض مي آمد و صداي همه بلند مي شد كه واي ما كه اين همه حرف نمي زنيم و ...، همان روزها بود كه تلفن سكه اي و كارتي حكم كيميا را داشت ، يك صف چند نفره ام بود هميشه برايش، با سكه مي زدي به شيشه كه يعني سريعتر، (من هنوز هم وقتي دو تا تلفن كارتي مي بينم، پشت به پشت هم، با ديواره هاي شيشه اي، حس مي كنم بايد به كسي زنگ بزنم) خلاصه كه روزهاي سختي بود حتي براي يك درد دل ساده، مفت و مجاني حرف‌هايت را حرام نمي كردي، حالا اما كسي آن دلهره ها را نمي فهمد، گاهی فکر می‌کنم بابت آن سختی‌ها اجر و قربی داریم؟ خدا تا این‌جاها هم حواسش هست؟ هرچند حالا هم عميقن خوشحالم كه گذشته آن روزها و اگر شبي، بي وقتي دلت تنگ شد، از خواب پريدي، تنها بودي يا كابوس ديدي مي تواني به دوستي اس ام اس بزني كه: دچار ِ ترسم... بيداري؟

Next two years

2010-01-08T00:01:00.000+03:30

Teacher: what are your plans for the next two years?

I said: I'm going to leave my parents because I love to be alone.

I'm going to take English degree and university degree

I'm going to learn setar

I'm going to finish writing a novel

Teacher:ok, what about being in love?

I: it hasn't any plans.

Bahar: ajab sohbati kardi!

2010-01-05T23:58:00.001+03:30

لابد هر آدمي بايد بداند از اول ، نبايد كاري بكند كه حسرتي به دلش بماند، مثلن امروز كه اون خانومه توي مترو شبيه‌ِ نانا* بود و به من لبخند زدو دلم هُري ريخت پايين و مبهوتش شدم و بوي عطرش ريه هام را پر كرد، بايد لمسش مي كردم بايد دستش را مي گرفتم بعد اگر روي خوش نشان مي داد سرمو مي ذاشتم روي شونه‌‌ش... ولي جاي همه ي اينا يه لبخند احمقانه بهش زدم و گذاشتم پياده بشه، بعد من تا آخر مسير همين جوري داشتم به اين فكر مي كردم كه آدم نبايد بگذارد حسرتي به دلش بماند حالا گيرم كه همه فكر كنند ديوانه است، اصلن قيمتش هرچه باشد مي ارزد به آن حسرت ِ مانده بر دل.

*نانا مادر بزرگمه كه البته پيش ما نيست.

2010-01-05T02:20:00.000+03:30

شمردن بلد نيستم

دوست داشتن بلدم

گاهي شده

يكي را دوبار دوست داشته باشم

دو نفر را يك جا

چه كار مي شود كرد؟

دوست داشتن بلدم

شمردن بلد نيستم.

"آيدين روشن" ترجمه "رسول يونان"

2010-01-04T00:56:00.003+03:30

لاينحل

ما زن ها يك مشكل مشترك ديگر هم داريم، اين كه دقيقن نمي دانيم در روابط كاري، تحصيلي و ... آقايونِ همكار يا اساتيد محترم وقتي خودشون ميان جلو واسه همكاري و كمك و پرو‍ژه و اينا پيشنهاد مي ‌دن و كلن تبديل مي شن به موجوداتي به شدت پي‌گير، از كار ِِ ماست كه خوششون اومده يا از خودِ ما! حل هم نمي شه ها!

2010-01-03T03:21:00.005+03:30

الا بذکرالله تطمئن القلوب

آقاي همكلاسي اس ام اس داده كه بياين ما هم سوره ي فتح رو بخونيم براي آزادي زندانيان سياسي. حالا من مي گم هم براي آزادي زنداني‌ها هم براي دفع بلا از بقيه!

بسم الله الرحمن الرحيم

إِنَّا فَتَحْنَا لَكَ فَتْحاً مُّبِيناً (1) لِيَغْفِرَ لَكَ اللَّهُ مَا تَقَدَّمَ مِن ذَنبِكَ وَمَا تَأَخَّرَ وَيُتِمَّ نِعْمَتَهُ عَلَيْكَ وَيَهْدِيَكَ صِرَاطاً مُّسْتَقِيماً (2) وَيَنصُرَكَ اللَّهُ نَصْراً عَزِيزاً (3) هُوَ الَّذِي أَنزَلَ السَّكِينَةَ فِي قُلُوبِ الْمُؤْمِنِينَ لِيَزْدَادُوا إِيمَاناً مَّعَ إِيمَانِهِمْ وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيماً حَكِيماً (4) لِيُدْخِلَ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَيُكَفِّرَ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَكَانَ ذَلِكَ عِندَ اللَّهِ فَوْزاً عَظِيماً (5) وَيُعَذِّبَ الْمُنَافِقِينَ وَالْمُنَافِقَاتِ وَالْمُشْرِكِينَ وَالْمُشْرِكَاتِ الظَّانِّينَ بِاللَّهِ ظَنَّ السَّوْءِ عَلَيْهِمْ دَائِرَةُ السَّوْءِ وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ وَلَعَنَهُمْ وَأَعَدَّ لَهُمْ جَهَنَّمَ وَسَاءتْ مَصِيراً (6) وَلِلَّهِ جُنُودُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً (7) إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِداً وَمُبَشِّراً وَنَذِيراً (8) لِتُؤْمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَتُعَزِّرُوهُ وَتُوَقِّرُوهُ وَتُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَأَصِيلاً (9)‏ إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً (10) سَيَقُولُ لَكَ الْمُخَلَّفُونَ مِنَ الْأَعْرَابِ شَغَلَتْنَا أَمْوَالُنَا وَأَهْلُونَا فَاسْتَغْفِرْ لَنَا يَقُولُونَ بِأَلْسِنَتِهِم مَّا لَيْسَ فِي قُلُوبِهِمْ قُلْ فَمَن يَمْلِكُ لَكُم مِّنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرَادَ بِكُمْ ضَرّاً أَوْ أَرَادَ بِكُمْ نَفْعاً بَلْ كَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيراً (11) بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَداً وَزُيِّنَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْماً بُوراً (12) وَمَن لَّمْ يُؤْمِن بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِنَّا أَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ سَعِيراً (13) وَلِلَّهِ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ يَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَكَانَ اللَّهُ غَفُوراً رَّحِيماً (14) سَيَقُولُ الْمُخَلَّفُونَ إِذَا انطَلَقْتُمْ إِلَى مَغَانِمَ لِتَأْخُذُوهَا ذَرُونَا نَتَّبِعْكُمْ يُرِيدُونَ أَن يُبَدِّلُوا كَلَامَ اللَّهِ قُل لَّن تَتَّبِعُونَا كَذَلِكُمْ قَالَ اللَّهُ مِن قَبْلُ فَسَيَقُولُونَ بَلْ تَحْسُدُونَنَا بَلْ كَانُوا لَا يَفْقَهُونَ إِلَّا قَلِيلاً (15)‏ قُل لِّلْمُخَلَّفِينَ مِنَ الْأَعْرَابِ سَتُدْعَوْنَ إِلَى قَوْمٍ أُوْلِي بَأْسٍ شَدِيدٍ تُقَاتِلُونَهُمْ أَوْ يُسْلِمُونَ فَإِن تُطِيعُوا يُؤْتِكُمُ اللَّهُ أَجْراً حَسَناً وَإِن تَتَوَلَّوْا كَمَا تَوَلَّيْتُم مِّن قَبْلُ يُعَذِّبْكُمْ عَذَاباً أَلِيماً (16) لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَى حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ وَمَن يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَاباً أَلِيماً (17) لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً (18) وَمَغَانِمَ كَثِيرَةً يَأْخُذُونَهَا وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزاً حَكِيماً (19) وَعَدَكُمُ اللَّهُ مَغَانِمَ كَثِيرَةً تَأْخُذُونَهَا فَعَجَّلَ لَكُمْ هَذِهِ وَكَفَّ أَيْدِيَ النَّاسِ عَنكُمْ وَلِتَكُونَ آيَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ وَيَهْدِيَكُمْ صِرَاطاً مُّسْتَقِيماً (20) وَأُخْرَى لَمْ تَقْدِرُوا عَلَيْهَا قَدْ أَحَاطَ اللَّهُ بِهَا وَكَانَ اللَّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيراً (21) وَلَوْ قَاتَلَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوَلَّوُا الْأَدْبَارَ ثُمَّ لَا يَجِدُونَ وَلِيّاً وَلَا نَصِيراً (22) سُنَّةَ اللَّهِ الَّتِي قَدْ خَلَتْ مِن قَبْلُ وَلَن تَجِدَ لِسُنَّةِ اللَّهِ تَبْدِيلاً (23)‏ وَهُوَ الَّذِي كَفَّ أَيْدِيَهُمْ عَنكُمْ وَأَيْدِيَكُمْ عَنْهُم بِبَطْنِ مَكَّةَ مِن بَعْدِ أَنْ أَظْفَرَكُمْ عَلَيْهِمْ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيراً (24) هُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوكُمْ عَنِ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَالْهَدْيَ مَعْكُوفاً أَن يَبْلُغَ مَحِلَّهُ وَلَوْلَا رِجَالٌ مُّؤْمِنُونَ وَنِسَاء مُّؤْمِنَاتٌ لَّمْ تَعْلَمُوهُمْ أَن تَطَؤُوهُمْ فَتُصِيبَكُم مِّنْهُم مَّعَرَّةٌ بِغَيْرِ عِلْمٍ لِيُدْخِلَ اللَّهُ فِي رَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ لَوْ تَزَيَّلُوا لَعَذَّبْنَا الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْهُمْ عَذَاباً أَلِيماً (25) إِذْ جَعَلَ الَّذِينَ كَفَرُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْحَمِيَّةَ حَمِيَّةَ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَنزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَى رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَلْزَمَهُمْ كَلِمَةَ التَّقْوَى وَكَانُوا أَحَقَّ بِهَا وَأَهْلَهَا وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيماً (26) لَقَدْ صَدَقَ اللَّهُ رَسُولَهُ الرُّؤْيَا بِالْحَقِّ لَتَدْخُلُنَّ الْمَسْجِدَ الْحَرَامَ إِن شَاء اللَّهُ آمِنِينَ مُحَلِّقِينَ رُؤُوسَكُمْ وَمُقَصِّرِينَ لَا تَخَافُونَ فَعَلِمَ مَا لَمْ تَعْلَمُوا فَجَعَلَ مِن دُونِ ذَلِكَ فَتْحاً قَرِيباً (27) هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَكَفَى بِاللَّهِ شَهِيداً (28)‏ مُّحَمَّدٌ رَّسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاء عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاء بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعاً سُجَّداً يَبْتَغُونَ فَضْلاً مِّنَ اللَّهِ وَرِضْوَاناً سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِم مِّنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْراً عَظِيماً (29)

به راستى ما براى تو پيروزى آشكارى فراهم آورديم ; « 1» تا خدا [ با اين پيروزى آشكار ] آنچه را [ به وسيله دشمنان از توطئه ها و موانع و مشكلات در راه پيشرفت دعوتت به اسلام ] در گذشته پيش آمده و آينده پيش خواهد آمد از ميان بردارد ، و نعمتش را بر تو كامل كند ، و به راهى راست راهنمايى ات نمايد ; « 2» و خدا تو را به نصرتى توانمندانه و شكست ناپذير يارى دهد . « 3» اوست كه آرامش را در دل هاى مؤمنان نازل كرد ، تا ايمانى بر ايمانشان بيفزايد . و سپاهيان آسمان و زمين فقط در سيطره مالكيّت و فرمانروايى خداست ; و خدا همواره دانا و حكيم است . « 4» تا مردان و زنان مؤمن را در بهشت هايى درآورد كه از زيرِ [ درختانِ ]آن نهرها جارى است در حالى كه در آن جاودانه اند ، و گناهانشان را از آنان محو كند ، و اين [ سرانجام نيك ] نزد خدا كاميابى بزرگ است . « 5» و مردان و زنان منافق و مردان و زنان مشرك را كه به خدا گمان بد مي برند عذاب كند ; پيشامد بد زمانه فقط بر خودشان باد . خدا بر آنان خشم گرفته ، و لعنتشان كرده است و دوزخ را براى آنان آماده نموده و بد بازگشت گاهى است . « 6» سپاهيان آسمان ها و زمين فقط در سيطره مالكيّت و فرمانروايى خداست ; و خدا همواره تواناى شكست ناپذير و حكيم است . « 7» ما تو را گواه [ بر اعمال امت ]و مژده رسان و بيم دهنده فرستاديم ; « 8» تا [ همه شما مردم ]به خدا و پيامبرش ايمان آوريد و او را يارى دهيد و بزرگش بشماريد و بامداد و شام گاه تسبيحش گوييد . « 9»به يقين كسانى كه با تو بيعت مي كنند ، جز اين نيست كه با خدا بيعت مي كنند ; قدرت خدا بالاتر از همه قدرتهاست . پس كسى كه پيمان مي شكند فقط به زيان خود مي شكند ، و كسى كه به پيمانى كه با خدا بسته است وفا كند ، خدا به زودى پاداشى بزرگ به او مي دهد . « 10» كسانى از باديه نشينان كه از جنگ [ با دشمن ] تخلف كردند به زودى [ از روى بهانه جويى ] به تو مي گويند : اموال و خانواده مان ما را به خود مشغول كردند [ به اين سبب نتوانستيم به جنگ آييم ] ; پس براى ما آمرزش بخواه . با زبان هايشان چيزى مي گويند كه در دل هايشان نيست . بگو : اگر خدا زيانى يا سودى را براى شما بخواهد چه كسى مي تواند در برابر خدا از شما دفاع كند ؟ بلكه خدا همواره به آنچه انجام مي دهيد ، آگاه است . « 11» [ تخلف شما از جنگ ، ربطى به اموال و خانواده تان نداشت ] بلكه پنداشتيد پيامبر و مؤمنان هرگز به كسان خود باز نمي گردند ، و اين پندار باطل در دل هايتان آراسته شد ، و گمان بد برديد [ كه خدا پيامبر و مؤمنان را يارى نخواهد كرد ] و شما [ به سبب اين پندار باطل و گمان بد ]قومي نابودشدنى هستيد . « 12» و هر كس به خدا و پيامبرش ايمان نياورد [ زيانى به خدا و پيامبر نمي رساند ] ، ما براى كافران آتشى سوزان آماده كرده ايم . « 13» و مالكيّت و فرمانروايى آسمان ها و زمين فقط در سيطره خداست ، هر كس را بخواهد مي آمرزد و هر كس را بخواهد عذاب مي كند ; و خدا همواره بسيار آمرزنده و مهربان است . « 14» هنگامي كه شما براى به دست آوردن غنايمي روانه [ ميدان جنگى ]مي شويد ، متخلفان [ از جنگ حديبيه ] به زودى خواهند گفت : بگذاريد ما هم به دنبال شما بياييم . [ اين سبك مغزان سودجو ]مي خواهند وعده خدا را [ كه به مؤمنان وعده پيروزى و غنيمت داد و به منافقان وعده محروميت از غنيمت و رحمت داده است ]تغيير دهند . بگو : هرگز دنبال ما نخواهيد آمد ; اين گونه خدا پيش از اين [ درباره شما ]فرموده است . اما [ اين گروه بى شرم ] به زودى خواهند گفت : شما نسبت به ما حسد مي ورزيد ، [ چنين نيست ] بلكه آنان جز اندكى نمي فهمند . « 15»به متخلفانِ باديه نشين بگو : به زودى به سوى گروهى سرسخت و نيرومند دعوت خواهيد شد كه با آنان بجنگيد ، يا آنكه اسلام آورند ; پس اگر اطاعت كنيد خدا پاداش نيكى به شما خواهد داد ، و اگر روى برگردانيد ، همان گونه كه پيش از اين روى گردانديد ، شما را به عذابى دردناك عذاب خواهد كرد . « 16» بر نابينا و لنگ و بيمار [ اگر در جنگ شركت نكنند ] گناهى نيست . و كسى كه از خدا و پيامبرش اطاعت كند ، او را در بهشت هايى درآورد كه از زيرِ [ درختانِ ] آن نهرها جارى است ، و هر كس روى بگرداند او را به عذابى دردناك عذاب مي كند . « 17» يقيناً خدا از مؤمنان هنگامي كه زير آن درخت [ كه در منطقه حديبيه بود ] با تو بيعت مي كردند خشنود شد ، و خدا آنچه را [ از خلوص نيّت و پاكى قصد ] در دل هايشان بود مي دانست ، در نتيجه آرامش را بر آنان نازل كرد ، و پيروزى نزديكى را [ كه پيروزى در خيبر بود ] به آنان پاداش داد . « 18» [ و پاداش ديگر ]غنيمت هاى فراوانى است كه آن را به دست مي آوريد ; و خدا همواره تواناى شكست ناپذير و حكيم است . « 19» خدا غنيمت هاى فراوانى را در آينده به شما وعده داده است كه به دست مي آوريد ، و اين يك غنيمت را [ كه فتح خيبر است ]براى شما پيش انداخت ، و دست هاى [ تجاوز و ستم ] مردم را از شما باز داشت تا اين [ پيروزى ها ]براى مؤمنان نشانه اى [ از حقّانيّت دين و يارى خدا ] باشد و تا شما را به راهى راست هدايت كند . « 20» و [ غنيمت ها و پيروزى هاى ] ديگر [ ى هست ]كه شما تا كنون بر آنها دست نيافته ايد ، بى ترديد خدا بر آنها احاطه دارد [ و به آسانى مي تواند در دسترس شما قرار دهد ] ; و خدا همواره بر هر كارى تواناست . « 21» اگر كافران با شما بجنگند حتماً پشت كنان مي گريزند ، آن گاه سرپرست و ياورى [ كه از آنان دفاع كند ]نمي يابند . « 22» خدا روشى ثابت و قطعى مقرّر كرده است كه از پيش [ بر پيروزى مؤمنان و شكست كافران ] جارى بوده است ، و هرگز براى روش خدا تغيير و تبديلى نخواهى يافت . « 23» و اوست كه پس از آنكه شما را [ بى جنگ و خونريزى ] بر دشمن پيروز و مسلط كرد ، دست هاى آنان را از [ جنگ با ] شما و دست هاى شما را از [ جنگ با ] آنان در دل مكه [ كه منطقه حديبيه است ] باز داشت ; و خدا همواره به آنچه انجام مي دهيد بيناست . « 24» آنان كسانى هستند كه كفر ورزيدند و شما را از [ ورود به ]مسجدالحرام باز داشتند و نيز نگذاشتند قربانى هايى كه با خود آورده بوديد به محل قربانى اش برسد ، و اگر مردان و زنان مؤمن ناشناسى در ميان مكه نبودند ، تا جنگ شما سبب كشته شدن آن بى گناهان شود و در نتيجه امر ناملايم و مكروهى [ چون ديه ] گريبان شما را بگيرد [ شما را از جنگ باز نمي داشتيم ، ولى بازداشتيم ]تا خدا هركه را [ مانند مردان و زنان مومنى كه براى شما ناشناخته بودند ] بخواهد در رحمتش درآورد . [ و ] اگر مؤمنان از كافران جدا بودند يقيناً كافران [ از اهل مكه ] را به عذابى دردناك عذاب مي كرديم « 25» [ ياد كن ]هنگامي را كه كافران [ پس از قرارداد صلح حديبيه ] دل هايشان را از تعصّب و خشم شديد جاهلى آكنده كردند ، پس خدا هم آرامشش را بر پيامبرش و مؤمنان نازل كرد و روح تقوا را [ كه حقيقت و جان توحيد است ] ملازم آنان نمود ، و آنان به [ روح تقوا ] سزاوارتر و شايسته آن بودند ; و خدا همواره به هر چيز داناست . « 26» بى ترديد خدا رؤياى پيامبرش را به حق و درستى تحقق داد [ كه در رؤيا وعده داده بود ] شما قطعاً در حال امن و امنيت در حالى كه سرهايتان را تراشيده و موى [ يا ناخن ]كوتاه كرده ايد و بيمي نداريد ، وارد مسجدالحرام خواهيد شد . خدا آنچه را كه شما نمي دانستيد [ كه وعده ورود به مسجدالحرام در سال آينده است ] دانست و پيش از آن پيروزى نزديكى [ كه صلح حديبيه بود براى شما ] قرارداد . « 27» اوست كه پيامبرش را با هدايت و دين حق فرستاد تا آن را بر همه اديان پيروز كند ، و كافى است كه خدا [ بر وقوع اين حقيقت ] گواه باشد . « 28» محمّد ، فرستاده خداست و كسانى كه با او هستند بر كافران سرسخت و در ميان خودشان با يكديگر مهربانند ، همواره آنان را در ركوع و سجود مي بينى كه پيوسته فضل و خشنودى خدا را مي طلبند ; نشانه آنان در چهره شان از اثر سجود پيداست ، اين است توصيف آنان در تورات ، و اما توصيفشان در انجيل اين است كه وجودشان چون زراعتى است كه جوانه هاى خود را رويانده پس تقويتش كرده تا ستبر و ضخيم شده ، و در نتيجه بر ساقه هايش [ محكم و استوار ] ايستاده است ، به طورى كه دهقانان را [ از رشد و انبوهى خود ] به تعجب مي آورد تا خدا به وسيله [ انبوهى و نيرومندى ] مؤمنان ، كافران را به خشم آورد . [ و ] خدا به كسانى از آنان كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند ، آمرزش و پاداشى بزرگ وعده داده است . « 29»

2010-01-01T02:54:00.002+03:30

می‌دانی؟
می‌دانی چرا بند نمی‌آيد
اين باران؟
خدا از خجالت آب شده

عباس معروفي

2009-12-30T02:17:00.002+03:30

سندرم و باقي ِ ماجرا...

يكي از مزیت های زن بودن این است که گه گاه به خودت حق می دهی برای دو سه روز عمیقن غمگین و زودرنج و عصبی و لوس باشی، خودت می دانی که این حال موقتی است اما همین طور غم وار ادامه می دهی، دلت برای خودت می سوزد به بالای چشمت ابروست هم قهر می کنی، اجازه می دهی به خودت بگویی : تو طاقت نداری، باید تو را مراعات کنند، کرگدنت را می فرستی مرخصی، مچاله می شوی توی بغلی ...اگر باشد... اگر هم نبود آهی می کشی که بغلی هم نداری حتی! و کیسه ی آب گرم را می بری توی تخت، خوبی اش این است که اگر چیزهایی هست که تمام ماه به خودت اجازه نمی دهی برایشان گریه کنی، دوسه روز به خودت حق می دهی برایشان های های و زار زار گریه کنی و می گویی این گریه نیست که، سندرم فلان است و خوب می شود زودی!

2009-12-23T15:32:00.003+03:30

دختر عمو دار می شویم!

اصلن هرکسی باید در زندگی دخترعمویی داشته باشد مقیم فرنگ که یک روزی مثل امروز بعد از یک دوریِ خیلی طولانی کله ی سحر زنگ بزند که : سورپرابز، من تهرانم و تو اینور خط جیغ بکشی و فحش بدی واونم اون طرف بخنده و هرچی از دهنش در می یاد بگه و فکر کنید که این دنیا گاهی یادش می ره مزخرف باشه!

2009-12-20T23:28:00.000+03:30

راستش را بخواهي، دلم مي خواهد انگشت كنم ته حلقم، همه ات را بالا بياورم.

2009-12-19T03:29:00.001+03:30

وقتی نيستی
می‌خواهم بدانم چی پوشيده‌ای
و هزار چيز ديگر

عباس معروفی

2009-12-18T02:07:00.002+03:30

هرز.ه گي

ساعت 12 زنگ زده كه مي شه امشب پيشت بخوابم؟ مي گم چرا كه نه! مي گه پس درو بزن! مي گه روي تختت بخوابم؟ مي گم بخواب من پايين تخت مي خوابم مي گه نه توام بيا كنار من. حالم هيچ خوب نيست و دونه هاي درشت اشكش مي چكن رو ملافه ام! يه قرص آرام بخش ملايم بهش دادم و كلي براش از مزاياي رفتن ِِ آدم ِ و حكمت خدا براي ديدنش توي اون شرايط گفتم تا خوابش برده.

بعد از یک دوستی آتشین یک و نیم ساله و یک‌ سال عاشقانه با هم بودن٬‌ چند روز پیش وقتی دوست پسرش را توی خانه در آغوش دوست دختر سابق‌اش می‌بیند٬ دعوا‌شان اوج می‌گیرد و از هم جدا می‌شوند. آن وقت پسره وسط یکی از داد زدن‌های روز آخرش برمی‌گردد که:" اصلاً من هیچ‌وقت به تو اعتماد نداشته‌ام٬ تو اگر دختر در دسترس و آسانی نبودی که همان هفته اول با من نمی‌خوابیدی٬ هرزه!"
بعد امشب هی با آن چشم‌های دوست‌داشتنی خیس‌‌اش می‌پرسد: "باور می‌کنی به من این حرف‌ها را زده باشد؟ او خيانت كرده .آن وقت من هرزه‌ام ؟"
متنفرم از این جمله‌های تکراری مردانه در مورد زنان٬ اما یعنی واقعاً مکان ندارد این حرف‌ها؟ زمان ندارد؟ تفاوت شخصیتی نمی‌شناسد این حرف‌های مردانه؟ دوست ‌پسرش یک روشنفكرنماي تمام عيار بزرگ شده ي ايتالياست. لعنت به همه‌ی اداهای روشنفکری‌تان.

2009-12-17T01:32:00.004+03:30

کم‌تر می‌شناسم آدمی را که به اندازه‌ي خودم، دوست داشتن و دوست داشته‌شدن برایش مهم باشد. که بتواند و بخواهد به غریبه‌ترین ها محبت کند برای بیرون ریختن موج احساسات عجیب و غریب و کنترل‌ناپذیرش. که حتا گاهی چشم ببندد که طرف مقابل کیست و چه جایی در زندگی‌اش دارد و فقط دوستش بدارد در آن لحظه و این را نشان دهد، از هم‌کار بداخلاق و عنق غریبه بگیر تا دخترک فال‌فروش گوشه‌ی خیابان. کم‌تر می‌شناسم آدمی را که مثل خودم محبت برایش به اندازه‌ي آب و غذای روزمره حیاتی باشد، که روزش اگر بدون کلامی مهربان و لمسی دوستانه و رفتاری محبت‌آمیز بگذرد جزو روزهای زندگی‌اش حساب نشود. کم‌تر دیده‌ام آدمی که مثل خودم دیوانه‌وار نیازمند و خواهان روابط انسانی باشد (نه الزامن عاشقانه، که انسانی و دوستانه و عاطفی) آن‌قدر که گاهی له‌له بزند که غریبه‌ای باشد و چند دقیقه حتا بدون هیچ‌ کلامی پیشش بنشیند. کسی که به‌اندازه‌ي خودم احساساتی-لمسی باشد و به‌قدر من دوستانش را لمس کند؛ دست در بازویشان بیندازد و در آغوششان بگیرد. نمی‌شناسم کسی که به اندازه‌ي خودم دیوانه‌ی دیدن و دیده‌ شدن باشد، که پوستش برای لمس کردن و لمس شدن (نه جنسی، که حتا گاهی در حد نوازش گذرای یک ثانیه‌ای دست کسی) بسوزد، که عدم وجود روابط انسانی و احساسات به این وضوح در فیزیک‌اش منعکس شود و دست‌هایش از تنهایی یخ کنند و بلرزند، که دوری از آدم‌ها و احساسات‌شان این‌قدر، این‌قدر تخلیه‌ی توان و انرژی‌اش کند.

این چند ,وقت از روزهای تلخ دوست نداشتن و دوست داشته نشدن‌ام بوده‌است، و حتی تایپ کردن با این تپش قلب نامنظم و دست‌های لرزان و منجمد و بدن لرزان سخت می‌نماید، چه برسد به تمرکز کردن و انجام کارهای عقب‌مانده‌ای که دو روز بیش‌تر برای انجام‌شان وقت ندارم...
از وبلاگ قبلي ام در بلاگفا

2009-12-16T00:32:00.002+03:30

با ناخن که روی پوست کسی بکشی اولش هيچي نشود شايد، تكرار كه كني خراش می‌افتد، باز که بکشی خراش، خون می‌افتد. بعد می‌شود زخم. بعد می‌شود، یک چاله‌ی کوچک... همینجوری پیش بروی عفونت می‌کند، آن‌وقت عفونت همه جا را بر مي دارد و خلاص!

...

2009-12-13T23:52:00.002+03:30

+چرا داري گريه مي كني؟

- پيازو نمي بيني؟

+ آخه شونه هات...

- ماهي تابه رو مي دي؟

بنفش كم‌رنگ

2009-12-13T00:23:00.005+03:30

لاك دست‌هايم را به بدترين شكل ممكن پاك مي كنم. كناره ي ناخن‌هايم هنوز بنفش كم‌رنگ است، از ته مي گيرمشان ، انگشتهايم زشت مي شوند.

حالا ديگر به اين فكر نمي كنم كه چرا دلت براي دست‌هايم تنگ نمي شود.

2009-12-11T16:15:00.004+03:30

يعني يه حسي داد به من اين شعر كه گفتن نتوان!

نابيناي توام

نزديكتر بيا

فقط به خط بريل مي توانم كه تو را بخوانم،

نزديكتر بيا

كه معني زندگي را بدانم

شمس لنگرودي

ندانسته بميرم بهتر است!

2009-12-09T23:28:00.003+03:30

يك سري چيزها را آدم نبايد درباره ي بعضي ها بداند يا بهتر بگويم بفهمد .كه ننشيند اينطوري به خيال پردازي و توهم كه ته دلش شور نزند كه شايد....! كه قضاوت نكند ،‌كه از هر حرف و هر رفتاري هزار جور نتيجه نگيرد ، ،كه احساس حماقت آسيبش نزندكه مدام فاصله‌اش را كم و زياد نكند، كه گاردهايش را نياورد جلوي صورتش ، كه نترسد.

مخاطب هوش احتمالي؟

2009-12-09T01:41:00.002+03:30

گفته وقتی می نویسی فکر کن همه مرده اند. راحت باش. هوش احتمالی مخاطب یا هوش مخاطب احتمالی (!) یا احتمال مخاطب هوشی (!!) و سایر ترکیبات با این سه کلمه را در نظر بگیر. مثل طراحی که بعضی جاهایش را پرداخت می کنی و بعضی جاها فقط خط رقصانی می ماند. همه چیز را توضیح نده. بعضی چیزها را هم به طبع بیخودی هی توضیح بده. همان باش که می خواهی! بی ملاحظه بنویس. مهم نیست که تقی و کبلایی و زن پسر خاله و دختر دايي(دقت کنید که من دختر دايي ندارم اصلن) و دکتر و همکار فضول و گلابی و اقدس و شیخ پشم الدین کشکولی و پری و مرتضی می خوانند و طوری شان می شود. خوب نخوانند که طوری شان نشود! به همین سادگی.
راضی نمی شوم... یعنی واقعن وقتی می نویسم، همه مرده اند؟ حتی دوستام؟ حتی حتی آقاي پررو؟ حتي خود شما؟ بله! بله! همه مرده اند.
بنویسم؟
بله! بله! بنویس
...
او این طوری گفته. اما من کنار نمی آیم با این که همه مرده باشند. از طرفی اصلن دلم نمی خواهد بعضی ها مرده باشند. یعنی خدا نکند که بمیرند هیچوقت! و البته که گاهی وقتی می نویسم دارم به کسی از آن جماعت خاموش می نویسم، اگر فکر کنم مرده که نوشتنم نمی آید دیگر. می روم سر خاکش! از طرف دیگر گاهی هم فکر می کنم وجود این ها وقتی نمرده اند نگران کننده است چون مانع نوشتنند و من اغلب اوقات به آن ها نمی نویسم، از آن ها می نویسم.

گذشته از این همه حرف، دست آخر این سوال پابرجا می ماند: بنویسم طوری که گویی همه (نه! همه ی همه) مرده اند؟

افتضاح به بار نمی آید؟

چه باشي و چه ...

2009-12-06T21:59:00.001+03:30

خیلی ناگوار است، اما چاره‌ای نداری؛ باید قبول کنی که دنیا بدون تو هم ادامه پیدا می‌کند، اگر تو از گروه دوستی حذف شوی، هنوز دیگرانی هستند که با هم حرف بزنند، شوخی کنند، شام بخورنند. اگر تو نباشی، هنوز دخترانی هستند که بتوانند معشوقه باشند، و معشوقه‌های بهتری هم باشند، يا دوست باشند و صميمي‌تر. يا ببوسند و گرم‌تر. هنوز کتاب‌های جدید منتشر می‌شوند، هنوز فيلم هاي تازه ساخته مي شوند، خانواده از هم نمی‌پاشد، دانشکده فرونمی‌ریزد، هیچ اتفاقی نمی‌افتد، فقط تو دیگر نیستی.

2009-12-06T01:22:00.004+03:30

مرا در آغوشت از تمام دنیا مخفي كن...

به همين سادگي آدمها مي توانند نباشند!

2009-12-01T23:31:00.002+03:30

يك آدم هايي هستند در حاشيه ي زندگي ات كه تو عادت كرده‌اي به بودنشان و آرام در حوالي ات نفس مي كشند و نمي انديشي به اينكه نباشند، بعد وقتي مي روند... مي بيني كه چه همه اصل زندگي‌ات را به هم ريخته اند! همين

من ولی تمام استخوان بودنم لحظه هاي ساده ي سرودنم درد مي كند*

2009-11-26T19:19:00.003+03:30

مي دانيد تحقير شدن درد دارد خيلي بيشتر ازكتك خوردن درد دارد، بيشتر از باتوم درد دارد.اشكت را در مي آورد بيشتر از گاز اشك آور.
ما تحقير شديم وقتي با دوست پسرها/دخترهايمان نشستيم به گپ زدن و شما سر رسيديد و از نسبتمان سوال كرديد.
ما تحقير شديم وقتي ماشين هاي بزرگ سبز و سفيد و آن بانوهاي سراپا عقده تان را ريختيد توي شهر كه مانتو هايمان را متر كنند كه رو سري هايمان را بكشند جلو.
ما خجالت كشيديم وقتي از مهماني كشيدينمان بيرون،سوار مينمي بوس كرديد و برديد.
حتي قبل‌تر، مدير مدرسه تان ما را تحقير كرد و قتي بي هوا مي آمد سر كلاس و ناظم كيف ها را دانه دانه با وسواس مي گشت دفتر خاطرات را مي كشيد بيرون با آن صداي مخوفش مي گقت بيا دفتر، خط به خطش را مي خواند همانطوري كه قلبمان تند تند مي زد و سرمان پايين بود و چشممان اشك ريزان، فكر مي كرديم پس نوشتن جرم است؟ خاطره داشتن جرم است؟ ناظمتان سر صف ابروها را با دقت مي ديد و موهاي پشت لب را لمس مي كرد كه مبادا دانه اي كم شده باشد و اگر كم شده بود "گوشه ديوار" پس زيبا بودن جرم است؟ وقتي معلم ديني تان دهانمان را بست پس عقيده داشتن، انديشيدن جرم است؟
ما تحقير شديم وقتي دروغ گفتيم براي رابطه هامان اين آقا برادرمه، پسرخالمه، آن سالها دوست داشتن، دوست داشته شدن، دوست بودن جرم بود.
اين ها كه گفتم خيلي كمش بود. ما از نسل بچه هايي بوديم كه هي هر شب با حساب گناه هايي كه كرديم به خواب رفتيم ! هي با ترس جهنم زندگي كرديم . جهنمي كه قرار بود بسوزاند عقيده مان را و زيبايي و خاطرات مان را.

ما به اندازه ي تمام سال هاي زندگي مان ، به اندازهء تمام روزهاي خوب نوجواني مان ، تخريب شديم و خجالت كشيديم و مچاله شديم . خواستم بدانيد چه شد كه اين شكلي شد . خواستم بدانيد اين رشته سر دراز دارد.

* شعر از قيصرامين پور

بیا منو ببر نوازشم کن...

2009-11-20T13:00:00.000+03:30

شوخی که نیست..لازمت دارم گاهی..
گاهی باید باشی و من هیچ هم شوخی نمیکنم..
الان تو حتمن یکجور کجی لبخند میزنی,سرت را یکوری خم میکنی و نگاهم میکنی..من اخم میکنم!میبینی!اصلن شوخی که نیست!!

2009-11-11T23:28:00.002+03:30

آدم بعضي روزا خيلي بيشتر از يه روز پير مي شه!

دلم تنگه برايت...

2009-11-08T23:58:00.001+03:30

خاطراتت را دانه دانه با وسواس مي چينم كنار خاطرات نانا، تمام خاطرات روزهاي كودكي، تمام بازي ها و داستانهاي محشرمان را، مي داني... دلم بدجور هواي دستهاي سردت را دارد كه بكشي شان لا به لاي موهايم و مدام بگويي نيوشا جان، نيوشا جان! سخت است قبول كن سخت است، اولين شبي كه تو نيستي را سحر كردن، بعد از نانا دلم را عجيب خوش كرده بودم به نفسهايت، اميدوارم نبيني امشب نيوشايت چه ويران است چه مي بارد، طاقتش را نداشتي آخر، دلم برايت تنگ مي شود... اين روز لعنتي اين هفده ِ آبان لعنتي تو را براي هميشه دريغ كرد از من.... بابا بزرگ.

نوستالوژيكمه!

2009-11-07T12:52:00.001+03:30

می‌دانی؟ خوب است که وبلاگ هست، ای‌میل هست، پدیده‌ای به نامِ آرشیوِ مکتوب و مضبوط هست. که آدم می‌تواند گاهی، هر از گاهی، بردارد بگردد در دلِ سالیان، ببیند کجا، از چیِ کی یا چی خوشش آمده یا نیامده. که بردارد بگردد ببیند کِی از کجایِ چی یا کی، دنیا را رصد کرده، از فرازِ کدام شانه خیره شده در چشم‌انداز. که یک هه‌ی گنده نثار ارواحِ طیبه‌ی هفت جد و آبادش کند ، خوب است كه باعث مي شود به ياد بياوري همه ي خوش‌احوالی‌ها و ناخوش‌احوالی‌ها. که گاهی، هر از گاهی، برداری بگردی ببینی چه همه ریشه دارد یک چیزهایی در كامنت هاي قديمي وبلاگ قديمي ات!

تفنگت را زمين بگذار!

2009-11-03T19:21:00.002+03:30

سپاه باید پشت مردم باشد. اصل مردمند. ارتش هم باید پشت مردم باشد. ارتش وسپاه باید بگویند: جانم فدای مردم. اگر بگوید جانم فدای رهبر انحراف است. اصل مردمند. رهبر هم جانش فدای مردم است. ما همه برای مردمیم. سپاه باید از حقوق مردم دفاع کند. پشتیبان مردم باشد.اگر بگوید جانم فدای رهبر که این می‌شود همان زمان شاه. پس مردم برای چی انقلاب کردند.

امام خمینی، صحیفه نور، جلد سوم پاراگراف 132

2009-11-02T01:58:00.000+03:30

- خانوم شما كجا پياده مي شين؟
+ آخر اين آهنگه

جمعه شب

2009-10-30T23:56:00.001+03:30

به اسم های روشن توی مسنجر نگاه می کنم
به لیست آدرس های ایمیل
به فون بوک موبایل
به گوشی تلفن
رومو برمی گردونم و چونه مو می دم بالا و به آقای تنهایی می گم:
عزیزم، این مشکل من و توئه، باید خودمون دو تایی حلش کنیم! وقتشه عادت كنيم، هيچ چيز قرار نيست تغيير كنه.
عادت می کنیم ...

2009-10-27T01:56:00.002+03:30

مي گم: تا حالا هيشكي از دلتنگي نمرده!
مي گه: تا حالا هيشكي اينجوري ديوونه ي كسي نبوده!
هيچي نمي گم.

2009-10-24T02:59:00.000+03:30

قابل درک بودن، روسپی بودن است.

فرناندو پسوآ

آدما معمولن روز قبل از بيست و نهم مهرماهشان دقيقن همين آخرين روز بيست و سه سالگيشان چي كار مي كنن؟

2009-10-20T01:15:00.000+03:30

يك ساعت و ده دقيقه از 12 گذشته و خوب الان دقيقن 28 مهرماهه و من قراره تا حدود 33 ساعته ديگه 24 سالم بشه با حوله ي حمام نشسته ام پشت كامپيوتر در حالي كه خيلي به تصوير ايده آل بيست و چهار سالگيم نزديك نيستم و خوب انصافن 33 ساعت خيلي كمه براي رسيدن به همه چيزهايي كه فكر مي كردم منِ بيست و چهار ساله بايد داشته باشه، البته در همين نوسانات و به قول آناهيتا دپسرده شدنهاست كه آدم يهو به خودش مي گه گور پدر تصوير ايده آل، هميني كه هستي را عشق است و ...بعله آقاجان من الان يه دختر خجسته ي هپي فيثم كه در روز آخر بيست و سه سالگيش خيلي ام خوش خوشانشه و خيلي ام منتظر بيست و چهار سالگيشه كه بياد ببينه چه غلطي مي خواد بكنه؟ اينجور آدم ِ منتظري ام من!

ديوونه ي ناپايدارم خودتي ضمنن!

حکایت از چه کنم سینه سینه درد اینجاست

2009-10-17T23:02:00.000+03:30

داشتن يكي از اين آدمهايي كه كه حتي اگه مرتكب قتل هم شده باشي بشينه و دستاتو بگيره و تو بتوني بدون ترس از قضاوت شدن براش حرف بزني، نعمتيه كه هيچوقت نصيب من يكي نشده، و چقدر الان يعني دقيقن در همين لحظه دلم مي خواست با دو تا چايي ليواني و يه ليموي نصف شده و يه پاكت سيگار و يه فندك مي نشستم روبروي يه همچين آدمي و ...

بيست و سه سالگي

2009-10-08T22:30:00.000+03:30

در آخرين روزهاي بيست و سه سالگي ام! پرم از ترديد! در آخرين شبهاي بيست و سه سالگي ام خواب ندارم اصلن، در آخرين روزها و شبهاي بيست و سه سالگي ام به اندازه ي تمام اين بيست و سه سال موضوع دارم براي فكر كردن! چه سخت مي گذرد اين آخرين روزهاو شبهاي بيست و سه سالگي.

2009-10-04T20:06:00.000+03:30

دقيقن يك جاهايي كه بايد حواست باشد نيست! قرار است گند نزني ولي در حقيقت بزرگترين گند زندگيت را زده اي به صورت خيلي خوشگل!
پ.ن: كي بود كه مي گفت اگر فقط يه راه براي خراب كردن چيزي وجود داشته باشه تو همون يه راهو انتخاب مي كني؟

2009-10-03T00:04:00.000+03:30

در بي حوصلگي هايت كه شريكم نمي كني به ماندنم ميان ازدحام آدمهايت شك مي كنم.

black xs by paco rabanne

2009-10-01T01:46:00.000+03:30

همانا رايحه شما نشان دهنده ي شخصيت شماست، اين عطر را براي پاييز و زمستانتان برگزينيد، باشد كه رستگار شويد.
پ.ن: البته جايي كه من نباشم ها، خودتون بهتر مي دونيد كه عطر هم دقيقن مثل ناموس مي مونه!

همين مهربان ترين نقطه ي دنيا

2009-09-27T23:50:00.000+03:30

گاهي شانه اي لازم است نه فقط براي سر گذاشتن كه براي اينكه بيني ات را در فرو رفتگي ِ استخوان ترقوه اش فرو ببري و عميق نفس بكشي و عميق ببوسي، و دقيقن اين تنها نقطه ايست كه هميشه بوي بوسه از سر علاقه مي دهد.

يك شبهايي مثل همين حالا كه دلت نازك شده و بي بهانه هم بغض مي كني چه برسد به...، دلت سر انگشتي مي خواهد كه لمس كند انحناي گردنت را و بگويد ش ش ش ش من پيشتم! و عجيب نباشد برايش اگر اشكت چكيد دقيقن در همان فرورفتگي ِ استخوان ترقوه اش.

اندر بازشدگي مدارس

2009-09-27T00:07:00.000+03:30

مدرسه نداريم كه ما رسمن شكنجه گاهه بچه هاست راستش کودک آزاری فقط تجاوز و آزار و اذیت به کودکان نیست. فقط کودکانی که کار می‌کنند یا مجبور به تن فروشی هستند نیستند كه مورد آزار قرار مي گيرند. همین از ساعت هفت صبح تا سه بعد از ظهر بودن در مدرسه هاي اينجا هم يك نوع كودك آزاريست!

از حالا بگم من بچه‌ام را مدرسه نمی‌فرستم! بماند توی خانه هر چقدر دوست داشت بخوابد و بازی کند. چیزهای مهم را هم خودم یادش می‌دهم! قول مي دهم از همه ي مدرسه بروها فهميده تر و سنجيده تر رفتار كند! حالا یعنی آن‌همه خزعبلی که توی مدرسه در کله‌های ما فرو کردند به چه دردمان خورد؟؟؟

اينكه خدا خشن است از مو آويزانت مي كند و تو حلقت سرب داغ مي ريزد و مار از دهانت ميرود و از گوشِت بيرون مي آيد و ... را در ذهن اين بچه هاي بيگناه فرو مي كنيد كه چه ؟ يك بار گفتيد خدا در آغوشت مي كشد؟ خدا نوازشت مي كند؟خدا مي بوسدت ؟ يادم مي آيد يك معلم داشتيم كه مي گفت شب كه مي خوابيم شيطون رو صورتمون جيش مي كنه من صبحها با چه وسواس و بدبختي‌اي صورتمو مي شستم كه مبادا يه ذره از جيش شيطون رو صورتم بمونه اميدوارم تا عمر داره شيطان صورتشو شبا مورد عنايت قرار بده! به هر حال از من گفتن بود بچه هايتان را به اين شكنجه گاهها نفرستيد

دبی

2009-09-26T18:55:00.000+03:30

خوب من می خواستم که خاطرات دبی رو بنویسم ولی انقدر تهدید شدم توی این چند روز که از خیرش گذشتم، فقط اگر گذارتون اونوری افتاد وایلد وادی رو به هیچ قیمتی از دست ندین!(یه سرسره داره 80 متر که به قول یه آقاهه توو صف، مثل سراشیبی قبر می مونه و تمام آبا و اجدادت ، تا برسی پایین میان جلو چشمات البته یادی هم از خواهر و مادر سازنده ش می کنی، ولی به قدری هیجان انگیزه که نمی شه ازش گذشت). آخ که چه خاطره نویسیه محشری می شد اگر همسفران دست و پای منو نبسته بودن!

2009-09-15T10:30:00.000+04:30

اون موقع ها ، خیلی قدیما، یعنی پونصد سال پیش، وقتی کسی قصد سفر داشت باید از هزار نفر خداحافظی میکرد چون اون سفر ممکن بود ماه ها طول بکشه و اصلا طرف توی سفر گرفتار بلایای طبیعی، آسمانی، انسانی بشه و خلاصه جنازه اش هم برنگرده. ولی حالا مسلما با پیشرفت تکنولوژی و از این بند و بساطها سفرها خیلی سریع انجام میشه ( البته اگه با هواپیماهای کشور عزیزمون نباشه چون باز هم می شه همون قانون هزار سال پیش که ممکنه جنازه طرف هم برنگرده) خلاصه اینکه من سعی کردم تا جایی که میشه از کسی خداحافظی نکنم. ولی یک عده ای رو نمیشه خداحافظی نکرد. پدیده آنفولانزای خوکی هم هست و این مسئله اضافه میشه به خیلی مسائل دیگه و تو رو مجبور میکنه که از یک عده ای خداحافظی کنی! یک هفته نیستم. دارم میرم جایی که عرب نی انداخت!

اين پست مي توانست طور ديگري باشد اگر...

2009-09-14T01:31:00.001+04:30

الان ، یعنی دقيقن توی همین لحظه، دیگه از تنهایی نمی ترسم. ديگه نمی خوام آدمهام رو به هر قیمتی نگه دارم برای اینکه تنها نمونم. نمیخوام هی درک کنم و از خودم بگذرم. میخوام اصلن گاهی بی جنبه باشم. میخوام آدمهام بدونن که باید رعایتم کنن. میخوام اینقدر ژست انعطاف پذیری نگیرم که آدمهام نفهمن با این همه گرم و سرد کردنم، با این همه بودن ونبودنشون هی میشکنم. حتي اگر به خاطر همين روحيه ي پيگير روابط و از دست ندادن دوستيهام هم دوستم داشه باشند من تصميم به تغيير رويه گرفته ام! مي خوام ديگه كسي من رو واسه اين دوست نداشته باشه كه آدم از دست دادن روابط نيستم كه تلاش مي كنم براي دوستي ها كه فكر مي كنم به آدمها كه سبك سنگين مي كنم در ذهنم كه چه كنم فلاني باشد مي میخوام اصلا صبر رو ببوسم بگذارم کنار. مي خوام ملاحظشونو نكنم مي خوام نشنيم واسه رفتارشون توي ذهن خودم هزار تا دليل بيارم و خودم رو قانع كنم! مي خوام توی همون لحظه ای که کسی بهم ثابت کرد بودنش آرامشم رو ازم میگیره فراموشش کنم. توی همون لحظه ای که کسی بهم ثابت کرد بودنم رو تمام و کمال قبول نداره و باید نقشی رو که اون می خواد بازی کنم نه نقش خودم رو، بگذارمش کنار!

2009-09-09T01:10:00.000+04:30

پروردگارا قدرت تحمل اندوه و غمی که بر من حادث شد را ندارم. تو قادری که سیل حزن و الم را بر طرف سازی و مرا از آنچه به آن مبتلا شده‌ام حفظ کنی. هیچ نیرویی از آنچه وارد شده یار و یاور من نیست و هیچ کس را قدرت رفع آن نیست مگر به فرمان تو. هیچ قدرتی نمی‌تواند در بسته‌ی تو را بگشاید و هیچ قهرمانی نمی‌تواند دری را که تو گشادی ببندد... این امید من و بخشش تو ..

صحيفه سجاديه

مستجاب الدعوه

2009-09-08T00:12:00.000+04:30

بعد ازمدتها دور هم جمع شده‌ايم دور هم من و 3 تا از دوستان! دور ميز افطار نشسته ايم كلي شمع روشن كرده ام برايشان، گل گذاشته ام توي گلدان چراغها خاموش است و شمعها روشن! (اين فضا را داشته ياشيد) اذان را كه مي گويند فنجان چايي را بر مي دارم كه اشاره مي كنند كه الان نه ، مي گذارم زمين! سمن مي گويد : خدايا به ما آگاهي بده! مرجان مي گويد خدايا قدمهايمان را استوار كن! نوبت ليلا كه مي شود دستش را بالا مي برد و مي گويد "خدايا راي مارو پس بگير" و يك باميه مي چپاند ته حلقش! خوب الان من به اينا چي بگم؟ نه!چي بگم كه حق مطلب هم ادا شده باشه؟

تفاوت از زمين تا ...

2009-09-06T01:33:00.000+04:30

امروز استاد زبانمون با چند دقيقه اي تاخير رسيد سر كلاس و خُب فرصت مناسبي بود براي صحبت كردن بچه ها! بحث رو كشيدن پيرامون موضوعي به نام س/ك/س حالا بماند كه چه شد و به چه نتايجي رسيديم! من تمام راه برگشت از كلاس به خانه را داشتم به اين موضوع فكر مي كردم كه چرا ترجیح می‌دهیم به جای خود/ارضایی بگوییم مستربیشن، به جای ارضا بگویم اورگا/سم و به جای باکره بگوییم ویرجین و الی آخر. چرا کلمات فارسی انقدر بار منفی دارند در رابطه با س/ک/س. بار منفی هم لزومن نه. یک جور احساس گناه دارند انگار. نه؟
انگلیسی و فارسی انگار مرز بین یک س/ک/س انتلکچوال است با یک س/ک/س چیپ و بدون آموزش و مطالعه!
احمقانه است! می‌دانم! چکارش اما می‌شود کرد!
پ.ن: در انتظار فيلت*رينگ

2009-09-05T01:28:00.000+04:30

نفسي روي گونه اي لغزيد...

"فروغ"

پس از راي مثلن اعتماد!

2009-09-03T15:40:00.001+04:30

بابا: چي شد تو كه مي گفتي با مجلس به مشكل بر مي خوره!

من: دو دو تا؟

بابا: (در حالي كه مي خندد) همون 10 تا!

پ.ن: پیش از شما
به سان شما
بی‌شمارها
با تار عنکبوت
نوشتند روی باد
کاین دولت خجسته‌ی جاوید زنده باد

^{شفیعی کدکنی}

مهرجويي ِ بزرگ

2009-09-02T23:39:00.000+04:30

مهرجويي از ديد من در اولين رمانش ثابت كرد كه نه تنها كارگردان بي نظيريست بلكه يك نويسنده ي فوق العاده اس! هر چند مي شد رگه هايي هم از "عقايد يك دلقك" هانريش بل را ديد!

اين كتاب را از دست ندهيد!

نه. بی‌شک یک وجه متمایز شخصیت اینجانب همین مدام به استقبال فاجعه و مصیبت رفتن است. همان گوهره یک روحیه مذهبی. ما هنوز چیزی نشده از همان دقایق و رویدادهای ظاهرا بی‌اهمیت اولیه، بی‌درنگ به نتایج مصیبت‌بار ممکن و احتمالی آینده می‌جهیم و خود را در سوگ رویدادی ممکن ولی هنوز نامعلوم و نامشخص فرو می‌بریم، و هی همان را نشخوار می‌کنیم. این چه مرضی است؟ استغراق در امر واهی، در پوچی، در خیال، و همه منبعث از نفی و منفی‌بافی. و روحیه‌ای مرگ طلب و نیست انگار. من بی‌شک نمونه بارز این طرز تفکرم. و بیماریم بی‌شک از همین سرچشمه می‌گیرد.

***

طعم ترش و تهوع آور حسادت رفته رفته وجودم را فرا گرفت. چرا؟ چون گفتم اين زن با اين قدمهاي مصمم داره مي ره از من انتقام بگيره،داره مي ره تلافي در كنه!

***

و چيز خوبي است بد مصب اين عشق

***

به من مي گفت بايد سلو بزني و سلو بري يعني تنهاي تنها، يار بي يار، گاه به گاه چرا ولي نه هميشه! نه زندگي شبانه روزي نه اينكه صبح بيدار شي ببيني يه موجودي اونجاست كه پهلوت خُر خُز مي كنه!

به خاطر يك فيلم بلند لعنتي

داريوش مهرجويي

شب آلبالويي

2009-08-30T00:53:00.001+04:30

تمام روزهاي داغ و شبهاي نصفه نيمه ي تابستان بلند ِ تمام نشدنی را منتظر می‌مانی که یک شب این طور رعد و برق بزند و بعدش بوي باران بپيچد، چايي ليمو به دست بيايي كنار پنجره سيگاري بيفروزي! بعد شبی مثل امشب که می‌رسد، كه توقعش را نداري اصلن! نمی‌دانی که چه کنی. اول چايي بريزي يا پرده را كنار بزني؟! اول سيگار را روشن كني يا پنجره را باز؟ اول موزيك دوست داشتنيه خاطره دارت را بگذاري يا اس ام اس بدهي كه هي فلاني باران مي باردهااااا! بس كه ذوق مرگي!

سلام نخست

2009-08-29T01:25:00.000+04:30

مثل اول دفتر مشقهاي نو كه زور مي زديم خوش خط باشد و رنگي رنگي، كلي ذوق دارم براي اينجا! گيرم قبلش كلي با سلام آخر خواجه اميري زار زده باشم! كه چه؟

سلام اي غروب غريبانه ي دل/سلام اي طلوع سحرگاه رفتن/سلام اي غم لحظه‌هاي جدايي/خداحافظ اي شعر شبهاي روشن/خداحافظ اي شعر شبهاي روشن /خداحافظ اي قصه ي عاشقانه/خداحافظ اي آبي روشن عشق / خداحافظ اي عطر شعر شبانه/خداحافظ اي همنشين هميشه/ خداحافظ اي داغ بر دل نشسته/ تو تنها نميماني اي مانده بي من/ تو را مي سپارم به دلهاي خسته/ تو را مي سپارم به ميناي مهتاب/ تورا مي سپارم به دامان دريا/ اگر شب نشينم اگر شب شكسته/ تورا مي سپارم به روياي فردا/ به شب مي سپارم تو را تا نسوزد/ به دل مي سپارم تو را تا نميرد/ اگر چشمه ي واژه از غم نخشكد/ اگر روزگار اين صدا را نگيرد/ خداحافظ اي برگ و بار دل من/ خداحافظ اي سايه سار هميشه/ اگر سبز رفتي اگر زرد ماندم/ خداحافظ اي نو بهار هميشه.